Deep Purple is een Britse hardrockband. De groepsnaam is afgeleid van de jazzklassieker Deep Purple, het favoriete nummer van de moeder (of de grootmoeder, naargelang de bron) van gitarist Ritchie Blackmore .
Jon Lord startte in 1968 met een band onder de naam "Roundabout" met gitarist Ritchie Blackmore, maar veel succes had hij niet en al snel vertrokken de drummer en de bassist. Via twee mensen die manager van de groep wilden worden kreeg hij Nick Simper als bassist en Ian Paice als drummer. Rod Evans sloot zich bij de groep aan als zanger.
De groep wijzigde haar naam in Deep Purple, en nam een eerste single op: "Hush". Dit was gelijk de eerste hit. De single werd gevolgd door een cover van "Kentucky Woman" van Neil Diamond, waarna de eerste LP volgde: Shades Of Deep Purple. De plaat was matig succesvol. De band besloot daarom zo snel mogelijk de volgende plaat, The Book of Taliesyn, uit te brengen. Deze LP had wel succes, en de weg voor Deep Purple lag open. De samenstelling van de groep was Ritchie Blackmore op gitaar, Rod Evans zang, Jon Lord op de keyboards, Ian Paice op de drum en Nick Simper op bas.
Met het overkomen van Roger Glover en Ian Gillan van Episode Six naar Deep Purple slaat de groep een andere weg in. Het succes komt met het album Deep Purple in Rock. Deep Purple zette haar naam als Hard Rock groep. Samen met groepen als Led Zeppelin en Black Sabbath hebben zij deze stijl ontwikkeld. In het begin van de jaren '70 stond de band bekend als "progressief" of als "underground".
De periode die volgde leverde de bekendste albums op. De samenstelling van de groep was Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord en Ian Paice (MK2).
Nadien werden Ian Gillan en Roger Glover vervangen door David Coverdale en bassist Glenn Hughes die om de lead-vocals streden. De songs evolueerden weg van de Heavy Rock en invloeden uit de Blues en de Soul vonden hun weg. Uiteindelijk verliet Ritchie Blackmore met slaande deuren de band en Amerikaanse wonderboy Tommy Bolin nam zijn plaats in. Na enkele live-miskleunen en een knappe Bolin-gesigneerde LP Come taste the Band legde Purple er tijdelijk de bijl bij neer. Bolin maakte, na het sublieme Teaser, nog een tweede LP met zijn eigen Bolin band en overleed kort daarna aan een overdosis drugs op het moment dat hij met zijn eigen band het voorprogramma ging verzorgen voor Jeff Beck.
Van de originele leden, Nick Simper en Rod Evans, bracht alleen Simper op een Duits label nog een collector's item album (Slipstreamer) uit, gevolgd door een veel te snel opgenomen miskleun. Alle andere Purple leden bouwden een vrij populaire carričre uit, maar het succes van Deep Purple wist niemand te evenaren. Mr Universe Ian Gillan, Rainbow Ritchie Blackmore, Mr. Hammond Jon Lord, Love is all Roger Glover en Whitesnake David Coverdale waren de voorbeelden van de huidige rockhelden.
In 1980 vormde Rod Evans met enkele andere muzikanten een nieuwe line-up van Deep Purple. Bij hun optredens speelden ze voornamelijk songs van de Mark-2 bezetting. Ritchie Blackmore ging toen naar de rechter die bepaalde dat de naam Deep Purple slechts gevoerd kon worden door een band met tenminste 2 leden uit de Mark-II bezetting. Bovendien verloor Evans al zijn rechten op royalties.
In de jaren '80 volgde een MkII reüniealbum: Perfect Strangers, waarmee de groep er weer stevig tegenaan ging. Maar ook hier liep het weer uit op onderlinge problemen, met Gillan en Blackmore die de band verlieten en vervolgens Gillan die weer terugkeerde.
De laatsten die de groep versterkten waren Don Airey en Steve Morse. De huidige samenstelling (2006) is Airey / Gillan / Glover / Morse / Paice, en in deze samenstelling treden ze nog steeds op. In januari 2006 is Deep Purple begonnen aan de ca. 2 jaar durende Rapture of the deep-worldtour. Op 18 april 2006 wordt de nieuwe Ian Gillan cd/dvd Gillan's Inn uitgebracht. Op 9 juni 2006 speelden ze op het Arrow Rock Festival te Lichtenvoorde. Tijdens de uitvoering van het nummer "Smoke on the Water" speelt de gitarist Neil Schon van Journey ook mee.
De grootste hit van de band is "Child in Time". Dit nummer staat in elke Tijdloze 100 in de bovenste regionen geklasseerd. Hetzelfde geldt voor "Smoke on the water".
Hun allerlaatste mega-seller was "Black Night". Nadien volgden nog talloze rocknummers, maar niets dat het succes van MK2 oversteeg.
Deep Purple zou op 27 juli 2006 een concert geven in Libanon. Het concert werd afgelast vanwege de oorlog met Israėl. Op 13 november 2006 gaf Deep Purple een eenmalig concert in muziektempel Nikaļa in Nice in zuid-Frankrijk.
Als je op zoek bent naar het geheim van Deep Purple's legendarische Child in time, levert dit album (It's a beautiful day released in 1969) je een antwoord op. Deep Purple zanger Ian Gillan geeft het zelf toe: 'Toen onze toetsenist Jon Lord er een keer mee aankwam vonden we het nummer 'Bombay calling' zo goed dat we besloten er iets mee te doen. Aldus heeft de relatief onbekende band It's a beautiful day (uit San Francisco) toch zijn betekenis gekregen.
Discografie
De albums van Deep Purple, ingedeeld naar de verschillende samenstellingen van de groep.
MK 1: Blackmore, Evans (zang), Lord, Paice, Simper (bas)
Shades of Deep Purple, 1968
The Book of Taliesyn, 1968
Deep Purple, 1969
MK 2: Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice
Concerto for Group and Orchestra, samen met het Royal Philharmonic Orchestra, 1969
Deep Purple in Rock, 1970
Gemini Suite Live, 1970 (pas uitgebracht in 1993)
Fireball, 1971
Machine Head, 1972
Made in Japan, 1972
Who do we think we are, 1973
MK 3: Blackmore, Coverdale (zang), Hughes (bas/zang), Lord, Paice
Burn, 1974
Stormbringer, 1974
MK 4: Bolin (gitaar), Coverdale (zang), Hughes (bas/zang), Lord, Paice
Come taste the band, 1975
MK 2b: Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice
Perfect Strangers, 1984
The house of blue light, 1987
MK 5: Blackmore, Glover, Lord, Paice, Turner (zang)
Slaves & Masters, 1990
MK 2c: Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice
The Battle Rages on, 1993
Mk 6: Gillan, Glover, Lord, Paice, Joe Satriani (gitaar)
MK 7: Gillan, Glover, Lord, Paice, Steve Morse (gitaar)
Purpendicular, 1996
Abandon, 1998
Live at the Royal Albert Hall, 1999 (the remake van het Concerto for Group and Orchestra)
MK 8: Airey (keyboard), Gillan, Glover, Morse, Paice
Bananas, 2003
Rapture of the deep, 2005
Met dank aan http://www.wikimedia.org/nl-portal